Kinderboerderij

Dit prachtige huis wat we overnamen van een Deense familie die voor Unicef naar Hanoi zijn vertrokken kwam met een hele kinderboerderij. De kinderen zijn hier uiteraard heel blij mee. Noa schreef al trots aan een haar vriendinnen dat ze nu in een huis woont met heel veel dieren. We zullen ze even voorstellen.

Annique met cookie, een van de twee poezen

Thomas met een van de baby cavia's

En dan nog de vele konijnen

Thomas bij het kippenhok

Van Hanoi naar Lusaka

To Ngoc Van, Hanoi

Van Hanoi naar Lusaka....

Sable Road, Lusaka

Ons nieuwe huis in Lusaka in een rustige woonwijk met weinig verkeer en hoge muren. Het contrast met Hanoi kon bijna niet groter zijn. Hadden we in Hanoi drie verdiepingen, hier doen we het met alleen begane grond. En alhoewel in Hanoi al een relatief grote tuin en groene tuin hadden vergeleken met andere huizen, was het een postzegel vergeleken met de gemiddelde tuin hier. Onze tuin is reusachtig. Ook qua zwembad zijn we erop vooruit gegaan.

En dan de vogels! Bij het ondergaan van de zon, is het gezang van de vogels een genot om naar te luisteren. In Hanoi, zaten de laatste levende vogels in prachtige vogelkooitjes, in onze tuin hoorde ik er nooit een zingen.

En was ons huis in Hanoi alleen bereikbaar met brommer, voor een auto was de steeg te smal, hier komt de schoolbus de oprit oprijden om de kinderen om 6:45 (!) op te halen.

In de boomhut

Frankrijk

Net als vorig jaar huurde we weer een camper om mee op vakantie te gaan daar het vorig jaar zo goed bevallen was. Dit jaar gaan we naar het Zuiden, naar Frankrijk. Bij Parijs spreken we af met Akiko en Akihiro, onze Japanse vrienden die we in Dakar leerden kennen. Akiko bracht heerlijk sushi mee!

De volgende ochtend stond er wat cultuur op het programma: een bezoek aan het kasteel Fontainebleau.

Le Foret du Morvan (Larochemillay)

Deze sympathieke camping wordt gerund door de familie Hoekstra. De meeste gasten (dat zal niemand verbazen) komen uit Nederland. De eerste avond mogen we zelf pizza maken, die meneer Hoekstra in een houtoven bakt. Wat een luxe, kamperen en dan toch zelfgemaakte pizza. Noa en Marit helpen al snel mee in de bediening.

Noa en Marit helpen pizza's rond brengen

Le Moulinas (Malataverne)

De camping die Anouka en ik uitzochten blijkt een stuk zuidelijker te liggen dan ik dacht. Of rijden die campers gewoon langzamer dan we willen. We komen dan ook redelijk laat aan. Bard en Anouka zijn er al en hebben al kwartier gemaakt. Bard heeft een geweldige BBQ bij zich en maakt de heerlijkste dingen klaar!

Go Unicef!

Wachten op de kir en koud bier na bezoek aan oude centrum Mirmande

Twee jaar geleden, of is het alweer drie jaar geleden namen Bard en Anouka ons voor het eerst mee naar een klimpark. Dit was met name bij Noa meteen een enorm succes en sindsdien wil zij elke zomer  naar zo'n klimpark. Wij doen dapper mee.... Dit jaar had ze geluk, met de geografen mocht ze al hoog de boom in in Apeldoorn en ook Marits verjaardag werd dit jaar gevierd in een klimbos. Ook in Frankrijk ging ze weer het hoogst van iedereen samen met Kilian en Marit.

Stoere Marit!

Hoe hoger, hoe beter!

Beginnersniveau!

La Gravouse (Poet en Percip)

De warmte doet ons besluiten door te trekken naar deze kleine camping in de Drome (zuid oosten van Frankrijk) gelegen op ongeveer 1000 meter hoogte. 's Avonds koelt het er heerlijk af. Precies wat we zochten. Het blijkt wederom een camping vol met Nederlanders te zijn. We vallen met onze neus in de boter, want de avond van onze aankomst kunnen we nog aanschuiven aan de kreeft maaltijd.

Kreeft op 1000 meter hoogte

Na wat gepruttel bij de start wordt er goed gelopen door iedereen.

Helaas moeten we weer afscheid nemen van Bard en Anouka, Kyra en Sven die nog zuidelijker gaan, terwijl wij weer richting het Noorden gaan.

In Margraten, komen Henk en Mique gezellig een nachtje bij ons kamperen.

Vakantie in Nederland

Ingrediënten voor de zomer: logeren bij Opa's en Oma's, nichtjes en neefjes, vrienden, fietsen, musea, Stayokay en rondtrekken met de Camper.

Fietsen op de Hoge Veluwe

Clemens en Annique

Bezoek aan Nemo Museum

Met David en Danielle

Grote neef Iwan en Thomas

Noa, Gena en Annique

Met de geografen klimmen in Apeldoorn

Add caption

Met oma naar het verveelmuseum, zoals Annique het Openlucht Museum noemt

De 3 nichtjes

Oefenen voor Lusaka

Op bezoek bij Peer, Lara, Sigrid en Heiman  in Dishoek

Herinneringen ophalen ...

Afscheid Hanoi

Klaar voor vertrek

Na vier jaar is het weer zover, tijd om op te breken en weer ergens anders op de wereld opnieuw te beginnen. Het wordt Lusaka, Zambia, een land waar ik, voor Paul er een baan aangeboden kreeg, niet erg veel meer van wist dan dat het ergens in zuidelijk Afrika ligt. Toevallig kwam het net in pers door een meisje, die een val in de Zambezi rivier na een "bungee jumper" overleefde. Bungee jumpen staat dus per definitie op het lijstje "niet doen".

En dan is het tijd om afscheid te nemen. We realiseren ons hoe we ons thuis zijn gaan voelen in Hanoi en wat we allemaal zullen missen: het heerlijke eten, de oude binnenstad met de vele leuke winkeltjes, koffie bij Joma, de massage en spa om de hoek, de opera en musea,  fietsen rond het meer, tennis met de HIWC dames en natuurlijk de vele mensen die we hebben leren kennen in vier jaar. Tay Ho is een dorp geworden waar ik als ik er doorheen fiets of loop zoveel mensen ken.

Op de valreep bezoek ik nog het Mausoleum

Met man van Thuy (onze geweldige hulp) op de brommer

Mmmmm

De kinderen nemen de hele verhuizing heel goed op. Ze vinden het allemaal wel heel spannend, maar hebben er zin in. Natuurlijk is het niet leuk afscheid van vrienden te moeten nemen!

Thomas wachtend op zijn beurt

De afscheid ceremony bij UNIS maakt het allemaal heel echt. Een derde van de school populatie vertrekt heb ik me laten vertellen. Per grade nemen de kinderen afscheid. Een klasgenootje vertelt iets over de leerling die vertrekt.

Annique met leeftijdsgenoten die ook vertrekken

Noa met haar vriendinnen