donderdag 23 oktober 2008
zaterdag 18 oktober 2008
UN Day
Op de dag zelf zat ik samen met honderden andere ouders te wachten tot de viering zou beginnen. Niet wetende wat te verwachten, was ik stiekem best een beetje onder de indruk. De 63 verschillende nationaliteiten op school kwamen vlagsgewijs voorbij. Alles leek tot in de details voorbereid. De studenten verschenen in nationale klederdracht ten tonele. De speeches waren weinig kindvriendelijk, de liedjes des te lieflijker.
Na afloop is er een internationale lunch. Hierover hebben we ons hoofd niet hoeven te breken. De Nederlandse pannenkoeken doen het altijd goed.
zondag 12 oktober 2008
Noa zingt mee met Australisch meisjeskoor


Vorige week hadden we twee Australische meisjes te logeren (Zoé en Keira). Ze maakten deel uit van een groep van 53 meisjes van het Australische Meisjes koor dat bij zijn wereldtoer (Ierland, Schotland, Engeland en Vietnam) ook Hanoi aandeed. Daar Noa meezingt in het UNIS koor mocht ze meezingen. Ze genoot!
zondag 21 september 2008
Fiets perikelen
Noa kreeg voor haar verjaardag een fiets, die we meenamen naar Vietnam. Helaas vergat de fietsenmaker het voorwiel in te pakken en daar zaten we dan met een mooie fiets zonder wiel. Gelukkig deed de post zijn werk en afgelopen weekend kwam het wiel alsnog aan. Uiteraard moesten we nu meteen een fietstochtje maken. Annique op de aanhangfiets, Noa op haar nieuwe fiets en Thomas in het stoeltje bij mij op mijn oude trouwe fiets die ik ooit op Texel kocht. En toen ging het regenen.... Samen met anderen Vietnamezen die de scooter even aan de kant zette wachten we onder een afdakje tot de ergste regen was overgewaaid.
zaterdag 20 september 2008
Waterpoppen show

Wat doe je met je kinderen in het weekend in Hanoi? Eén mogelijkheid is om naar het Openluchtmuseum te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Na enig aandringen, het lijkt wel of de ouders altijd enthousiaster zijn dan de kinderen, kregen we ze zover hun speelgoed achter te laten en mee te gaan de warmte in: op naar de poppenshow.
Wij, Paul en ik dan, de kinderen vonden alleen het zwembad en strand wel prima, vinden het na Dakar een feest dat er hier zoveel verschillende dingen te doen zijn. Aangekomen in het Museum, zijn we verbaasd te zien dat dit museum ook zo druk bezocht wordt door de Vietnamezen zelf. Hoogtepunt voor de kinderen was waterpoppenshow te zien. Deze vorm van kunst is al meer dan 100 jaar oud. De show was redelijk moeilijk te volgen voor ons, maar leuk om naar te kijken. De poppen worden bediend door mannen en een enkele vrouw die achter een bamboo afheining in het water staan en met stokken de poppen laten bewegen.eHet geheel wordt begeleid door live muziek.
zondag 14 september 2008
Moon Festival


Ergens eind september wordt het Moon Festival gevierd. Het is een festival met ronddansende draken, drumbeats die door je lijf trillen, mooncakes die wij nog moeten leren waarderen en temperaturen die het kookpunt bereiken. Maar het is vooral een kinderfeest, dus probeerden we overal zoveel mogelijk moonfestivalletjes mee te pikken: op school en zomaar bij ons in steeg...
vrijdag 12 september 2008
Terugblik na een maand
We zijn nu meer dan een maand in Hanoi en sinds twee weken in ons nieuwe huis wat al redelijk thuis begint te voelen. Paul vond het huis toen ik in Nederland was met de kinderen en toen we na een gezamenlijke vakantie in Frankrijk en Nederland hier aan kwamen, was de container er ook. In tegenstelling tot Dakar, kwam deze snel uit de haven.
Noa’s nieuwe school is voor Nederlandse begrippen super groot (799 studenten in totaal). Ze heeft een leuke juf uit Ierland als ik het goed heb. Aangezien we nog geen auto hebben neemt ze nu de schoobus, wat ze super stoer vind.
Annique en Thomas gaan naar “Rainbow school”. Dit is een kleine internationale kleuterschool (5 klassen). Annique heeft het er super naar haar zin, Thomas moet nog een beetje wennen, maar begin took langzaam aan zijn draai wel te vinden. Om kwart over twaalf haal ik ze weer op.
Wat we missen van Senegal:
Onze vrienden
Het mooie weer en vooral de blauwe hemel in Senegal
De heerlijk mango’s met name in het mango seizoen
Het stokbrood, de locale Senegalese gerechten “Tiebo Dieng” en “Yassa Poulet”
Het strand
De concerten bij het Frans Cultureel Centrum
Het onderhandelen en de grappen makerij die daarbij hoorde
Frans te kunnen praten
Wat we missen van Nederland:Jullie!!!
Kaas, pindakaas, drop en de chocolade mousse
De mooie fietspaden
Het bos
Wat we hier geweldig vinden:
Het eten!
Massages
De goedkope en goede taxi’s met meter (hoef je niet steeds te onderhandelen over de prijs)
De groene en goed onderhouden parken
Dat je kan fietsen, alhoewel soms wel stressvol met al dat getoeter om je heen
Dingen die ons opvallen in Hanoi:Vrouwen dragen hier bijna allemaal broeken (wat praktisch is op de brommer)
Gezinnen zijn klein en het leeftijdsverschil tussen het 1e en 2e kind is gemiddeld 5 jaar
Mensen lijken altijd bezig te zijn
Ze zijn dol op Karaoke en luide muziek.
Wat we missen van Senegal:
Onze vrienden
Het mooie weer en vooral de blauwe hemel in Senegal
De heerlijk mango’s met name in het mango seizoen
Het stokbrood, de locale Senegalese gerechten “Tiebo Dieng” en “Yassa Poulet”
Het strand
De concerten bij het Frans Cultureel Centrum
Het onderhandelen en de grappen makerij die daarbij hoorde
Frans te kunnen praten
Wat we missen van Nederland:Jullie!!!
Kaas, pindakaas, drop en de chocolade mousse
De mooie fietspaden
Het bos
Wat we hier geweldig vinden:
Het eten!
Massages
De goedkope en goede taxi’s met meter (hoef je niet steeds te onderhandelen over de prijs)
De groene en goed onderhouden parken
Dat je kan fietsen, alhoewel soms wel stressvol met al dat getoeter om je heen
Dingen die ons opvallen in Hanoi:Vrouwen dragen hier bijna allemaal broeken (wat praktisch is op de brommer)
Gezinnen zijn klein en het leeftijdsverschil tussen het 1e en 2e kind is gemiddeld 5 jaar
Mensen lijken altijd bezig te zijn
Ze zijn dol op Karaoke en luide muziek.
Abonneren op:
Posts (Atom)












