maandag 17 november 2008

Mission to the North of Vietnam


Recently, I made a first trip to the northwestern mountain provinces of Viet Nam. I participated in a mission of the Government’s Ethnic Minority Committee together with a couple of people from embassies and the World Bank. It was all part of a review of the program for ethnic minorities. Viet Nam has some 50 different ethnic groups. The minorities only make up some 10% of the population but more than half of the ethnic minority people live under the national poverty line. In North Vietnam they mostly live in remote mountainous areas, do not speak Vietnamese, and practice subsistence agriculture; they cultivate rice on terraces, as well as some corn and cassava. The northern provinces are frequently hit by floods, cold weather, and storms which makes life difficult and people vulnerable. This is a rather sharp contrast with the beautiful green hills and mountains we drove through on our trip. Up in the mountains it was very cold (5-10 degrees at night) and it had been a long time I had not experienced such chilly weather. We stayed in some of the tourist villages but also in small district towns were the local authorities received us with hospitality. This meant lots of drinking! During lunch as well as dinner. Rice wine, which tastes like jenever. Impossible to refuse the multiple toasts. Oh, you have 3 children … let’s toast to that. Oh, you work with UNICEF …. The food also was special: mostly delicious vegetables, chicken, shrimps but also turtle meat, eel, horse and dog meat, black chicken and fried or boiled bees (which I all tried) and baby duck from the shell (which I politely refused)! Everything washed away with more rice wine. And then back to work in the afternoon. Mostly long meetings but also walks through villages and an occasional chat with a farmer or some children. These type of encounters were not favored though by the authorities who preferred we stayed in meetings. A fascinating trip altogether – and certainly a region to visit with the family as well.

zondag 2 november 2008

Annique vier jaar




Voor jou geen prinsessen meer! Een piratenfeest moet het worden. De voorbereidingen zijn al dikke pret. Paul en Noa tekenen een prachtige schatkaart, die ze in stukjes in ballonnen verstoppen. Het doorprikken van de ballonen bleek een grote hit. Annique zelf vindt het allemaal zo spannend dat ze pas kan gaan genieten als ze met haar piratenvrienden lekker boven mag gaan spelen terwijl de ouders beneden een biertje of wijntje drinken. 

zaterdag 1 november 2008

Halloween in To Ngoc Van



Elk jaar blijkt er in onze wijk Halloween te worden georganiseerd. Dit willen wij ook wel eens meemaken. Paul heeft ons huis zelfs opgegeven voor "trick and treat"" zonder precies te weten wat dit inhoud. Vlak voor de grote dag, zit hij wel even met zijn handen in zijn haar. Wat te doen? Hij besluit zich te verkleden als spook en de kinderen op te wachten op een ladder achter onze poort. Ik zorg voor snoep, wat sneller op blijkt te gaan dan gedacht daar hij in eerste instantie de kinderen zelf snoep laat pakken in plaats van hen met mate snoep te geven. Maar hij leert snel! Terwijl Paul spookje speelt, loop ik met de kinderen door de wijk en kijk met ogen uit. Mensen hebben hun huizen prachtig versierd en verbouwd. Soms moet je zelfs door een donkere tunnel naar binnen kruipen. De kinderen lijken nauwelijks oog te hebben voor al de mooie versieringen maar des te meer voor al het snoep. Toch wil vooral Annique de weken na Halloween niet meer alleen naar boven. Al dat gegriezel heeft dus toch meer indruk gemaakt dan ik dacht.




vrijdag 31 oktober 2008

Heftige overstromingen ook in ons huis










Heftige overstromingen door hevige regenval teisteren Vietnam. Ook in Hanoi merken we dit. Ik heb nog nooit zoveel regen zien vallen uit de hemel en zo lang achter elkaar. Ons dak bleek dit niet aan te kunnen. Gisterochtend om zeven uur 's ochtends zagen Paul en Thomas, die bij ons meestal als eerste op zijn, opeens water van de trap afkomen. En daar was ik dan, met het slaap nog in mijn ogen, in de weer met plastic teilen. Maar er was teveel water. Paul had ondertussen de huisbaas gebeld die met een ladder het dak omging om te zien wat het probleem was. Wat bleek, de waterafvoer zat verstopt met troep en bladeren die op het dak hadden gelegen. Toen hij de afvoer weer vrij had gemaakt, kon het water weg. Gelukkig was er weinig schade daar veel van onze spullen op zolder in plastic dozen zaten. De stroom water die van de trap af was komen zetten had wel flinke indruk gemaakt op de kinderen!

Het regent nog steeds en sommige wijken zijn onbereikbaar en hebben geen electriciteit.











 

donderdag 23 oktober 2008

zaterdag 18 oktober 2008

UN Day


Net voor de autumn break werden we op school uitgenodigd om UN day te vieren. Onvoorbereid zat ik met de handen in het haar: wat moet Noa in hemelsnaam aan? Gelukkig bleek ik nog wel wat rood, wit en blauw lint te hebben die ik aan elkaar heb gestikt. Gelukkig staat  Noa alles goed. Dat moet volgend jaar beter!

Op de dag zelf zat ik samen met honderden andere ouders te wachten tot de viering zou beginnen. Niet wetende wat te verwachten, was ik stiekem best een beetje onder de indruk. De 63 verschillende nationaliteiten op school kwamen vlagsgewijs voorbij. Alles leek tot in de details voorbereid. De studenten verschenen in nationale klederdracht ten tonele. De speeches waren weinig kindvriendelijk, de liedjes des te lieflijker.

Na afloop is er een internationale lunch. Hierover hebben we ons hoofd niet hoeven te breken. De Nederlandse pannenkoeken doen het altijd goed.



zondag 12 oktober 2008

Noa zingt mee met Australisch meisjeskoor


Vorige week hadden we twee Australische meisjes te logeren (Zoé en Keira). Ze maakten deel uit van een groep van 53 meisjes van het Australische Meisjes koor dat bij zijn wereldtoer (Ierland, Schotland, Engeland en Vietnam) ook Hanoi aandeed. Daar Noa meezingt in het UNIS koor mocht ze meezingen. Ze genoot!