woensdag 7 januari 2009

Hoi An en Hue

De kerstdagen brengen we door in Hoi An. We verblijven in een heerlijk hotel gelegen aan het strand. Ondanks de regen, maken we heerlijke wandelingen over het strand, wordt er veel gezwommen en veel op het strand gespeeld.

Van Hoi An rijden we door de bergen naar Hue, een prachtige rit met normaal gesproken een fantastisch uitzicht. Helaas zien wij hier niet veel van daar het op de dag dat wij hier rijden ontzettend slecht weer is.

Ook in Hue regent het pijpestelen. Ondanks de regen, bezoeken we het keizerlijk paleis waar gelukkig ook het een en ander binnen bezichtigd kan worden. Thomas en Annique blijken teleurgesteld dat de keizer niet meer in dit paleis woon en blijven maar naar hem vragen.

Bij gebrek aan ander vertier is Annique wel bereid zich te verkleden als keizerin.



vrijdag 5 december 2008

Pakjes avond





















Daar zit je dan met je goede fatsoen. Volg je manlief naar verre oorden als Vietnam, zit je man in Nederland en jij in Hanoi en dat op pakjesavond! Gelukkig is er nog de Nederlandse gemeenschap die zorgt voor wat vertier. Op pakjes avond wil een van de pieten wel een zak kadootjes brengen en zo geschiede. Net voor het naar bed gaan, gaat de bel. Annique rent naar haar kamer (bang), terwijl Noa en Thomas naar de deur rennen (opgewonden en nieuwsgierig).









maandag 24 november 2008

Rijden op een buffel

Annique had dit weekend een wel heel bijzonder verjaardagsfeestje, namelijk rijden op een buffel. Wat een fantastisch idee! Voor Annique was het kalfje al groot genoeg, Noa, Lara en Sacha gingen uiteraard wel op de grote buffel.

maandag 17 november 2008

Bloemen en plakband

Dit weekend kocht ik bloemen. Zeer tevreden dat ik de prijs in vietnamees kon vragen en zo waar ook het antwoord kon verstaan was ik heel trots dat ik ze voor 1/3 kocht van wat ik vorige keer betaalde. Eenmaal thuis ontdekte ik echter dat het niet erg verse rozen waren. Om elke roos blijkt een plakbandje te zitten zat om te voorkomen dat ze uitkomen.Waar je allemaal al niet op moet letten...



"Made in Vietnam"

Daar het weer begint te veranderen en ik niet genoeg kleding voor de kinderen heb ga ik er deze week op uit samen met een Duitse vriendin. Achterop haar brommer gaan we de stad in om eens te kijken wat er zoal in de "Made in Vietnam" winkels te vinden is. Ik heb er al veel over gehoord en gelezen, maar nu eindelijk zelf op onderzoek uit.

Zigzaggend door het centrum van Hanoi, gaan we van winkel naar winkel. Het zijn stuk voor stuk hele kleine winkeltjes vol kleding van onder andere Gap, de Hema, Zara, Esprit die hier (of in de regio) wordt gemaakt. De kans op slagen is niet zo groot daar er vaak maar een of twee maten van een model te vinden is, een deel van de kleding niet in de rekken hangt en je dus afhankelijk bent van het humeur van het personeel of dit uit die zak gehaald kan worden, maar als je iets vind dan kost het geen hap. Uiteindelijk vind ik wel een paar leuke dingen, dat scheelt weer wat kilo's voor de opa's en oma's!


Pepernoten bakken


Terwijl Paul zich tegoed doet aan hond, paard en gefrituurde bijen, bereiden wij thuis de komst van Sinterklaas voor door pepernoten te bakken. Daar we de zowaar in een huis met schoorsteen wonen, die het niet doet, maar nu dan toch een functie, willen de kinderen dit weekend uiteraard hun schoen zetten. De meiden maken prachtigste kleurplaten voor sinterklaas en Noa zorgt ook nog voor een wortel voor het paard van sinterklaas. Ook de Nederlandse school helpt mee tradities in ere te houden door de komst van Sint uitgebreid te bespreken. De kinderen komen thuis met het nieuws dat de pepernoten nat zijn geworden door de recente overstromingen in Hanoi en Sint erg koude tenen heeft. Vandaar dus het bakken van eigen pepernoten. Ook ligt er een paar warme sokken zijn klaar bij de schoenen voor Sinterklaas. Leuk om te zien hoe serieus Noa en Annique het allemaal nemen.

Mission to the North of Vietnam


Recently, I made a first trip to the northwestern mountain provinces of Viet Nam. I participated in a mission of the Government’s Ethnic Minority Committee together with a couple of people from embassies and the World Bank. It was all part of a review of the program for ethnic minorities. Viet Nam has some 50 different ethnic groups. The minorities only make up some 10% of the population but more than half of the ethnic minority people live under the national poverty line. In North Vietnam they mostly live in remote mountainous areas, do not speak Vietnamese, and practice subsistence agriculture; they cultivate rice on terraces, as well as some corn and cassava. The northern provinces are frequently hit by floods, cold weather, and storms which makes life difficult and people vulnerable. This is a rather sharp contrast with the beautiful green hills and mountains we drove through on our trip. Up in the mountains it was very cold (5-10 degrees at night) and it had been a long time I had not experienced such chilly weather. We stayed in some of the tourist villages but also in small district towns were the local authorities received us with hospitality. This meant lots of drinking! During lunch as well as dinner. Rice wine, which tastes like jenever. Impossible to refuse the multiple toasts. Oh, you have 3 children … let’s toast to that. Oh, you work with UNICEF …. The food also was special: mostly delicious vegetables, chicken, shrimps but also turtle meat, eel, horse and dog meat, black chicken and fried or boiled bees (which I all tried) and baby duck from the shell (which I politely refused)! Everything washed away with more rice wine. And then back to work in the afternoon. Mostly long meetings but also walks through villages and an occasional chat with a farmer or some children. These type of encounters were not favored though by the authorities who preferred we stayed in meetings. A fascinating trip altogether – and certainly a region to visit with the family as well.