Trip naar Cam Thuy

Afgelopen weekend om zeven uur werd ik verwacht op Dang Tang Mai. Thuis was alles nauwgezet voorbereid. Mama gaat één nachtje weg! Samen met 3 andere leden van het CAC (Community Aid Committee van de Hanoi Women Group), profesor Quynh and zijn assistente reden we om kwart over zeven weg. Tegen half twaalf kwamen we aan in Tanh Hoa city, waar we na koffiegedronken te hebben, door het hoofd van het provinciaal ziekenhuis werden ontvangen. En Vietnam zou Vietnam niet zijn als deze man geen speech voorbereid zou hebben. Vanaf Tanh Hoa ging de reis verder met twee auto's van het ziekenhuis (een voor ons en een voor een team van het ziekenhuis).

Het was een genot door dit prachtige landschap te rijden. Helaas werd er niet gestopt voor foto's. Onze begeleiders zagen de schoonheid ervan waarschijnlijk niet (meer). Ik waande me af en toe in de Novib kalender en o wat was ik graag gestopt om de schoonheid te proberen te vangen in een foto. De mannen en vrouwen die op het veld bezig waren met het omploegen van het land en het planten van de jonge rijstplanten (prachtig groene kleur heeft jonge rijst) met op de achtergrond bergen zoals in Halong Bay. Echter als jongste van de groep zaten Amanda en ik op de achterste bank en om uit de auto te komen moest eerst alle bagage eruit en moesten wij via de achterdeur de auto uit klimmen. En alhoewel we dan de jongste van de groep waren, piepjong zijn we nu toch ook niet meer en echt lenig ook niet.

Wel werd er uitgebreid gestopt bij de "grot van de heilige vis". We waren hier niet de enige die kwamen kijken naar deze bijzondere vissen die volgens de legende niet gegeten mogen worden daar dit ongeluk zou brengen. Na vijven schijnen de vissen de grot in te verdwijnen.

Toen we dachten terug te lopen naar de parkeerplaats, bleek dat we in het dorpshuis verwacht werden waar het dorp zich in traditionele kleding gestoken had en voor ons gingen dansen.

De nacht brachten we door in een hotel in Cam Thuy. Bij het avondeten stond er een vis op het menu die wij verdacht veel vonden lijken op de vis die overdag gezien hadden... Na de thee werden we naar onze kamer "gestuurd". Margret, een van de CAC leden, vroeg zich af of we soms iets verkeerds gezegd hadden. Zij had verwacht nog meegenomen te worden naar de Karaoke bar. Maar helaas mijn eerste Karaoke ervaring dus weer gemist. Maar misschien hadden de mannen andere plannen waar ze ons niet bij konden gebruiken...

De volgende ochtend woonden we de training over het gebruik van de "Birthing Kit". In deze geboorte kit zit het hoogste nodige voor een veilige thuisbevalling (een plastic zeil, plastic handschoenen, zeep, jodium, scheermesje voor doorsnijden navelstreng, navelklem, wat watjes en gaasjes). Vrouwen krijgen deze kit ergens in de zevende maand bij een bezoek aan de vroedvrouw. Een bezoek aan de vroedvrouw hier is even wat anders dan wij gewend zijn. Van privacy is geen sprake en meer dan even luisteren of het hartje klopt en voelen van de buik is er niet bij. Wij waren verbaasd dat er niks werd opgeschreven, zelfs het gewicht van de vrouw niet. Misschien een goed project voor Unicef, een zwangerschapsboekje.

Voor meer informatie over de Birthing Kit Foundation: http://www.birthingkitfoundation.org.au/

Voor meer foto's kijk op: http://picasaweb.google.com/liekeberghauser/CACTripCamThuy#

Halong Bay en Cat Ba Island

Rondom de viering van het nieuwjaar (Tet – zie eerdere berichten) brachten we een paar dagen door in Halong Bay en op het eiland Cat Ba. Halong is een kuststad zo’n 200km ten noorden van Hanoi en gelegen aan een baai waarin duizenden kalkstenen rotseilanden uit het water steken. Een indrukwekkend landschap, goed voor een Unesco world heritage qualificatie. In Halong werkt ook Nhu, de dochter van onze huiseigenaar. Aangezien Nhu Engels spreekt, en onze huiseigenaar niet, verloopt de communicatie vrijwel altijd via haar. Ze is manager in één van de hotels in Halong en daar brachten we ook een paar nachten door. We maakten een boottrip langs de rotseilanden op één van de voor Halong Bay typerende schepen (zie foto), we bezochten Nhu thuis op nieuwjaarsdag (wanneer het overal in Vietnam totaal stil is op straat en werkelijk alles gesloten), en verkenden Halong wanneer het niet al te koud was. Ook trokken we op een boot verder de baai in voor een spontane trip naar Cat Ba, één van de grotere eilanden. We werden afgezet aan de noordkant van het eiland en daar was niemand te zien. Na drie kwartier wachten kwam daar inderdaad de aangekondigde bus en reden we naar het stadje. Cat Ba is een prachtig bergachtig eiland en het was een mooie rit – waarbij wij zelf ook een attractie waren maar dan voor de lokale bewoners die op de bus stapten. Bij het Princess hotel was een (ijskoude) kamer met 3 bedden en daar trokken we in. ’s Avonds aten we aan de rustige boulevard met onze jassen aan in een klein restaurant: papa in de keuken, en mama met baby op de arm in de bediening. Noa en Annique lieten zien al heel aardig met chopsticks te kunnen eten. De volgende dag hadden we een excursie geregeld naar een grot (dicht vanwege Tet) en een nationaal park waar we met een gids een berg beklommen zonder de top te halen … weer beneden zagen we nog een aap in een kooi gelukkig want onderweg was van de beloofde dierenwereld (inclusief levensgevaarlijke slangen) weinig te zien geweest. We genoten wel van het buiten zijn. ’s Middags met inmiddels gearriveerde Duitse kenissen naar het strand waar we werden omringd door een grote groep Chinese toeristen; het werd al snel duidelijk dat die middag een grote bootlading was gearriveerd. Veel Chinezen ook in ons hotel en we maakten kennis met hun luidruchtige aanwezigheid: geschreeuw, slaande deuren, lawaai al vanaf 5.30 ’s ochtends. Wij vertrokken de volgende dag weer en namen een boot terug naar Halong, waarbij we onverwacht midden op zee op een andere boot moesten overstappen (letterlijk).
Voor meer foto's: http://picasaweb.google.nl/liekeberghauser/HalongBayEnCatBaIsland?feat=email

De aanloop naar het nieuwjaarsfeest: TET

Wat een ervaring om de voorbereidingen naar TET, het Vietnamese nieuwe jaar hier mee te maken. Zoals Dakar rond tabasci in een grote schapenmarkt veranderde, zo veranderen enkele straten hier langzaam in een grote bloemenmarkt. Het begon met de "landlord" die ons een Tet boom kwam brengen (zie foto). Met zeer veel zorg werd deze in een pot gedaan en werd de aarde eromheen gladgestreken. Nu een paar dagen voor het grote feest (26 januari) rijden taxibrommers af en aan met het vervoer van TET bomen. Niet gemakkelijk, want soms zijn die bomen twee keer zo groot als zij en ze zullen ook wel heel wat wegen.

Têt - The Vietnamese New Year

Tết, the Vietnamese Lunar New Year, is the country’s biggest festival. This year Tết falls on the January 26, 2009. Tết ushers in a new year, the year of the Ox , and the birth of spring.

Prior to Tết, houses are cleaned, old business or old debts are cleared to get rid of bad luck and to get ready for the new year. One week before Tết, every Vietnamese families have a special ceremony to send the Kitchen Gods to the Heaven to report on what happened in the family during the last year.

One of the most impressive aspects of Tết is colour and flowers. Almost every Vietnamese family tries to buy at least a small peach blossom branch (photo above). The peach blossom tree – cây đào - is believed to be a symbol of happiness.

Another Tết tree that you see around Nghi Tam area at Tết time is the kumquat tree (photo left). Theis tree symbolizes wealth and good luck. The tree symbolizes different generations in a Vietnamese family: the fruit as grandparents, the flowers as parents, the buds as children, and the light green leaves as grandchildren.

Tết lasts for three days or longer. On Tết’s Eve, families gather for a meal called Tất niên. This is a special time as it marks the end of a year and the beginning of a new year. Every Vietnamese stands in front of the altar to pray for a very happy new year to come. The first day of Tết is believed to effect the rest of the year. To ensure good luck, each family invites a respected person to be the first visitor (người xông đất), to visit the house as that person is believed to bring wealth, good luck, and happiness. No sweeping the floor is done on that day as nobody wants to sweep out any good luck. During Tết, people dress up to visit relatives, friends, colleagues, neighbours, employees etc. to wish them “Chúc Mừng Năm Mới”. Children are given lucky money in red envelopes by adults. Most shops are closed for at least three days of Tết. Tết is enjoyed to its fullest with food, drinks, and friends.

After three days of Tết, life begins to return to its normal pace. People get back to their daily work and begin to prepare for another Tết. Each Tết is seen as the beginning of a new and better time in a person’s life and everybody looks forward to it with great excitement.

CHÚC MỪNG NĂM MỚI!
Tran Kim Dung, Elementary Vietnamese Teacher, UNIS

Vakantie in Hanoi

Wat doe je in Hanoi in de vakantie?

1. Een bezoek aan het Openlucht Museum. Altijd leuk ook voor de andere bezoekers.

2. Een bezoek aan de "Water puppet show" in het Thang Long Water Puppet Theatre. 

De Vietnamese variant van de Nederlandse poppenkast.

3. Een bezoek aan het circus

Dit was veruit de favoriet bij de kinderen. Beren en apen die op brommers (!) rijden (kan het nog gekker), clowns, olifanten en zeer spectaculair trapeze artiesten die als echte supermannen door nok van de tent vliegen.

4. Een excursie naar Phuong Trung Village waar ze de beroemde "conical hats" maken

Hoi An en Hue

De kerstdagen brengen we door in Hoi An. We verblijven in een heerlijk hotel gelegen aan het strand. Ondanks de regen, maken we heerlijke wandelingen over het strand, wordt er veel gezwommen en veel op het strand gespeeld.

Van Hoi An rijden we door de bergen naar Hue, een prachtige rit met normaal gesproken een fantastisch uitzicht. Helaas zien wij hier niet veel van daar het op de dag dat wij hier rijden ontzettend slecht weer is.

Ook in Hue regent het pijpestelen. Ondanks de regen, bezoeken we het keizerlijk paleis waar gelukkig ook het een en ander binnen bezichtigd kan worden. Thomas en Annique blijken teleurgesteld dat de keizer niet meer in dit paleis woon en blijven maar naar hem vragen.

Bij gebrek aan ander vertier is Annique wel bereid zich te verkleden als keizerin.

Pakjes avond

Daar zit je dan met je goede fatsoen. Volg je manlief naar verre oorden als Vietnam, zit je man in Nederland en jij in Hanoi en dat op pakjesavond! Gelukkig is er nog de Nederlandse gemeenschap die zorgt voor wat vertier. Op pakjes avond wil een van de pieten wel een zak kadootjes brengen en zo geschiede. Net voor het naar bed gaan, gaat de bel. Annique rent naar haar kamer (bang), terwijl Noa en Thomas naar de deur rennen (opgewonden en nieuwsgierig).