zondag 8 maart 2009

Kleine ergernissen

Direct na mijn studie werkte ik ooit bij stadsdeel de Baarsjes. Mijn taak was om de gegevens van een tevredenheidsonderzoek onder buurtbewoners te analyseren. Ik herinner me nog goed dat hondenpoep bij de top 3 stond van zaken waar bewonders van de Baarsjes zich aan ergerde. Als ik het me goed herinner stonden de losliggende stoeptegel en de hangjongeren ook vrij hoog in de top tien.

Wat zou hier in de top 3 komen? Ik denk dat geluidsoverlast als gevolg van breken en bouwen hoog zouden scoren. Op dit moment wordt aan het eind van onze steeg een enorm huis neergehaald. Het boren en hameren begint 's morgens vroeg en gaat de hele dag door. En dan hebben we nog geluk dat het niet onze directe buren zijn. Bij andere nederlanders wordt het buurhuis afgebroken en kwam een groot deel van het dak in hun tuin terecht. Gelukkig was er op dat moment niemand in de tuin, want die zou het niet hebben kunnen navertellen.

Hondenpoep is hier minder een issue, alhoewel wij toch ook af en toe uit moeten kijken voor poep in de steeg. En je ergeren aan losliggende stoeptegels is nog een brug te ver. Hier scoort het ontbreken van putdeksels hoog. Ik heb zelfs in de krant gelezen dat er al meerdere kinderen in verdronken zijn. Als wij langs het meer fietsen of lopen met de kinderen zorgt dit bij voor veel extra stress. Soms zijn de putten wel afgeschermd met takken, maar soms ook niet. Waarom er niet gewoon een deksel op kan liggen is me een raadsel.

Waar ergeren wij ons nog meer aan? Ik denk aan het verkeer en dan met name het getoeter in het verkeer. Het is geloof ik zelfs in de wet vastgelegd dat je hier moet toeteren om te waarschuwen dat je eraan komt. Het gevolg is dat er constant getoeterd wordt, waar wij (de vietnamezen horen het waarschijnlijk niet meer) helemaal gek van worden.
Verder kan ik me flink ergeren aan onze huisbaas, die altijd het slechtse moment uit weet te zoeken om langs te komen (als je net zit te eten of als je net een kind in bed aan het leggen bent). Als iets in huis stuk gaat (en helaas dat gebeurt VAAK) dan stuurt hij iemand langs om het te maken. Net als in Senegal kiest hij dan waarschijnlijk de goedkoopste oplossing die vaak weinig duurzaam is. Zo begon de boiler vorige week te lekken. Inmiddels zijn we twee bezoeken van de loodgieter verder en lekt de boiler niet meer, maar hebben e ook geen warm water meer en sinds vanochtend helemaal geen water.

zondag 22 februari 2009

Tulpen uit Amsterdam

Op de "mother tongue day" liet Nederland zich van zijn beste kant zien met een prachtig lied : "Tulpen uit Amsterdam.




maandag 16 februari 2009

Trip naar Cam Thuy

Afgelopen weekend om zeven uur werd ik verwacht op Dang Tang Mai. Thuis was alles nauwgezet voorbereid. Mama gaat één nachtje weg! Samen met 3 andere leden van het CAC (Community Aid Committee van de Hanoi Women Group), profesor Quynh and zijn assistente reden we om kwart over zeven weg. Tegen half twaalf kwamen we aan in Tanh Hoa city, waar we na koffiegedronken te hebben, door het hoofd van het provinciaal ziekenhuis werden ontvangen. En Vietnam zou Vietnam niet zijn als deze man geen speech voorbereid zou hebben. Vanaf Tanh Hoa ging de reis verder met twee auto's van het ziekenhuis (een voor ons en een voor een team van het ziekenhuis).

Het was een genot door dit prachtige landschap te rijden. Helaas werd er niet gestopt voor foto's. Onze begeleiders zagen de schoonheid ervan waarschijnlijk niet (meer). Ik waande me af en toe in de Novib kalender en o wat was ik graag gestopt om de schoonheid te proberen te vangen in een foto. De mannen en vrouwen die op het veld bezig waren met het omploegen van het land en het planten van de jonge rijstplanten (prachtig groene kleur heeft jonge rijst) met op de achtergrond bergen zoals in Halong Bay. Echter als jongste van de groep zaten Amanda en ik op de achterste bank en om uit de auto te komen moest eerst alle bagage eruit en moesten wij via de achterdeur de auto uit klimmen. En alhoewel we dan de jongste van de groep waren, piepjong zijn we nu toch ook niet meer en echt lenig ook niet.

Wel werd er uitgebreid gestopt bij de "grot van de heilige vis". We waren hier niet de enige die kwamen kijken naar deze bijzondere vissen die volgens de legende niet gegeten mogen worden daar dit ongeluk zou brengen. Na vijven schijnen de vissen de grot in te verdwijnen.
Toen we dachten terug te lopen naar de parkeerplaats, bleek dat we in het dorpshuis verwacht werden waar het dorp zich in traditionele kleding gestoken had en voor ons gingen dansen.

De nacht brachten we door in een hotel in Cam Thuy. Bij het avondeten stond er een vis op het menu die wij verdacht veel vonden lijken op de vis die overdag gezien hadden... Na de thee werden we naar onze kamer "gestuurd". Margret, een van de CAC leden, vroeg zich af of we soms iets verkeerds gezegd hadden. Zij had verwacht nog meegenomen te worden naar de Karaoke bar. Maar helaas mijn eerste Karaoke ervaring dus weer gemist. Maar misschien hadden de mannen andere plannen waar ze ons niet bij konden gebruiken...
De volgende ochtend woonden we de training over het gebruik van de "Birthing Kit". In deze geboorte kit zit het hoogste nodige voor een veilige thuisbevalling (een plastic zeil, plastic handschoenen, zeep, jodium, scheermesje voor doorsnijden navelstreng, navelklem, wat watjes en gaasjes). Vrouwen krijgen deze kit ergens in de zevende maand bij een bezoek aan de vroedvrouw. Een bezoek aan de vroedvrouw hier is even wat anders dan wij gewend zijn. Van privacy is geen sprake en meer dan even luisteren of het hartje klopt en voelen van de buik is er niet bij. Wij waren verbaasd dat er niks werd opgeschreven, zelfs het gewicht van de vrouw niet. Misschien een goed project voor Unicef, een zwangerschapsboekje.
Voor meer informatie over de Birthing Kit Foundation: http://www.birthingkitfoundation.org.au/

vrijdag 30 januari 2009

Halong Bay en Cat Ba Island

Rondom de viering van het nieuwjaar (Tet – zie eerdere berichten) brachten we een paar dagen door in Halong Bay en op het eiland Cat Ba. Halong is een kuststad zo’n 200km ten noorden van Hanoi en gelegen aan een baai waarin duizenden kalkstenen rotseilanden uit het water steken. Een indrukwekkend landschap, goed voor een Unesco world heritage qualificatie. In Halong werkt ook Nhu, de dochter van onze huiseigenaar. Aangezien Nhu Engels spreekt, en onze huiseigenaar niet, verloopt de communicatie vrijwel altijd via haar. Ze is manager in één van de hotels in Halong en daar brachten we ook een paar nachten door. We maakten een boottrip langs de rotseilanden op één van de voor Halong Bay typerende schepen (zie foto), we bezochten Nhu thuis op nieuwjaarsdag (wanneer het overal in Vietnam totaal stil is op straat en werkelijk alles gesloten), en verkenden Halong wanneer het niet al te koud was. Ook trokken we op een boot verder de baai in voor een spontane trip naar Cat Ba, één van de grotere eilanden. We werden afgezet aan de noordkant van het eiland en daar was niemand te zien. Na drie kwartier wachten kwam daar inderdaad de aangekondigde bus en reden we naar het stadje. Cat Ba is een prachtig bergachtig eiland en het was een mooie rit – waarbij wij zelf ook een attractie waren maar dan voor de lokale bewoners die op de bus stapten. Bij het Princess hotel was een (ijskoude) kamer met 3 bedden en daar trokken we in. ’s Avonds aten we aan de rustige boulevard met onze jassen aan in een klein restaurant: papa in de keuken, en mama met baby op de arm in de bediening. Noa en Annique lieten zien al heel aardig met chopsticks te kunnen eten. De volgende dag hadden we een excursie geregeld naar een grot (dicht vanwege Tet) en een nationaal park waar we met een gids een berg beklommen zonder de top te halen … weer beneden zagen we nog een aap in een kooi gelukkig want onderweg was van de beloofde dierenwereld (inclusief levensgevaarlijke slangen) weinig te zien geweest. We genoten wel van het buiten zijn. ’s Middags met inmiddels gearriveerde Duitse kenissen naar het strand waar we werden omringd door een grote groep Chinese toeristen; het werd al snel duidelijk dat die middag een grote bootlading was gearriveerd. Veel Chinezen ook in ons hotel en we maakten kennis met hun luidruchtige aanwezigheid: geschreeuw, slaande deuren, lawaai al vanaf 5.30 ’s ochtends. Wij vertrokken de volgende dag weer en namen een boot terug naar Halong, waarbij we onverwacht midden op zee op een andere boot moesten overstappen (letterlijk).
Voor meer foto's: http://picasaweb.google.nl/liekeberghauser/HalongBayEnCatBaIsland?feat=email

woensdag 21 januari 2009

De aanloop naar het nieuwjaarsfeest: TET

Wat een ervaring om de voorbereidingen naar TET, het Vietnamese nieuwe jaar hier mee te maken. Zoals Dakar rond tabasci in een grote schapenmarkt veranderde, zo veranderen enkele straten hier langzaam in een grote bloemenmarkt. Het begon met de "landlord" die ons een Tet boom kwam brengen (zie foto). Met zeer veel zorg werd deze in een pot gedaan en werd de aarde eromheen gladgestreken. Nu een paar dagen voor het grote feest (26 januari) rijden taxibrommers af en aan met het vervoer van TET bomen. Niet gemakkelijk, want soms zijn die bomen twee keer zo groot als zij en ze zullen ook wel heel wat wegen.











Têt - The Vietnamese New Year

Tết, the Vietnamese Lunar New Year, is the country’s biggest festival. This year Tết falls on the January 26, 2009. Tết ushers in a new year, the year of the Ox , and the birth of spring.

Prior to Tết, houses are cleaned, old business or old debts are cleared to get rid of bad luck and to get ready for the new year. One week before Tết, every Vietnamese families have a special ceremony to send the Kitchen Gods to the Heaven to report on what happened in the family during the last year.

One of the most impressive aspects of Tết is colour and flowers. Almost every Vietnamese family tries to buy at least a small peach blossom branch (photo above). The peach blossom tree – cây đào - is believed to be a symbol of happiness.

Another Tết tree that you see around Nghi Tam area at Tết time is the kumquat tree (photo left). Theis tree symbolizes wealth and good luck. The tree symbolizes different generations in a Vietnamese family: the fruit as grandparents, the flowers as parents, the buds as children, and the light green leaves as grandchildren.

Tết lasts for three days or longer. On Tết’s Eve, families gather for a meal called Tất niên. This is a special time as it marks the end of a year and the beginning of a new year. Every Vietnamese stands in front of the altar to pray for a very happy new year to come. The first day of Tết is believed to effect the rest of the year. To ensure good luck, each family invites a respected person to be the first visitor (người xông đất), to visit the house as that person is believed to bring wealth, good luck, and happiness. No sweeping the floor is done on that day as nobody wants to sweep out any good luck. During Tết, people dress up to visit relatives, friends, colleagues, neighbours, employees etc. to wish them “Chúc Mừng Năm Mới”. Children are given lucky money in red envelopes by adults. Most shops are closed for at least three days of Tết. Tết is enjoyed to its fullest with food, drinks, and friends.

After three days of Tết, life begins to return to its normal pace. People get back to their daily work and begin to prepare for another Tết. Each Tết is seen as the beginning of a new and better time in a person’s life and everybody looks forward to it with great excitement.

CHÚC MỪNG NĂM MỚI!
Tran Kim Dung, Elementary Vietnamese Teacher, UNIS

zaterdag 10 januari 2009

Vakantie in Hanoi


Wat doe je in Hanoi in de vakantie?

1. Een bezoek aan het Openlucht Museum. Altijd leuk ook voor de andere bezoekers.






















2. Een bezoek aan de "Water puppet show" in het Thang Long Water Puppet Theatre. 

De Vietnamese variant van de Nederlandse poppenkast.










3. Een bezoek aan het circus








Dit was veruit de favoriet bij de kinderen. Beren en apen die op brommers (!) rijden (kan het nog gekker), clowns, olifanten en zeer spectaculair trapeze artiesten die als echte supermannen door nok van de tent vliegen.

4. Een excursie naar Phuong Trung Village waar ze de beroemde "conical hats" maken