Waar is de Kokermaker?

Vandaag aten Paul en Noa in het restaurant van Thomas (de kokermaker!). Er werd gesmuld!

Bali

De TET vakantie zijn we dit jaar op Bali! We genieten van zon, zee en strand en af en toe een heftige tropische regenbui. De eerste dagen gaan we op uit en bezoeken een park vol apen. Voor we er erg in hebben grist een grote aap de banaan die Annique net wil gaan geven uit haar hand. Ze schrikt zich kapot, maar gaat toch moedig verder met het uitdelen van de rest van de bananen. Noa daarentegen blijft liever dicht bij de gids en haat apen vanaf nu!

Verder gaan we naar een vogel- en vlinderpark. Hoogtepunt zijn de vogels die je op je mag zetten en de vlinders die je ook op je t-shirt kan zetten. In Ubud, het yoga mekka van Bali, eten we heerlijk vlak naast een rijstveld en meer met prachtige lotussen. In de loop der dagen worden we steeds luier en komen we niet verder dan een bezoek aan het strand!

Cambodia

In de kerstvakantie gaan we naar Cambodja. Doel van onze reis zijn de tempels van Angkor Watt gelegen in de provincie Siem  Reap. Het tempel complex wordt beschouwd als het grootste religieuze bouwwerk ter wereld en staat op de UNESCO erflijst.

We zijn onder de indruk van de hoeveelheid aan tempels evenals de hoogte van de gebouwen. Ongelooflijk dat zo'n 500 tot 1000 jaar geleden is gebouwd. Bijzonder zijn  de vele prachtige versieringen op de tempels.

Voor de kinderen is het hoogtepunt hun eerste rit op een olifant. Naast het ritje op de olifant, rijden de kinderen ook nog een rondje op een paard. Verder verplaatsen we ons verder per tuc-tuc (een soort brommertaxi) van tempel complex naar tempel complex. Bij een van de tempels lopen we tegen een oude bekende uit Senegal aan, Mark, de schilderende echtgenoot van een collega van Paul. Hij nodigt ons uit bij hem te komen logeren als we in Phnom Penh zijn. Zo gezegd zo gedaan. Hij neemt ons mee naar een gezellig restaurant. De wereld is klein!

Vanuit Phnom Pengaan reizen we door naar Sihanoukville. Hier brengen we de kerstdagen door in een guesthouse van een zekere Jan (een landgenoot die hier strandde na een mislukt huwelijk en hier een nieuwe liefde vond). De kinderen genieten van het zwembad en de zee en strand. Op het strand is het super druk. Het is een komen en gaan van Cambodjanen die een centje mee willen verdienen aan de strandtoeristen en allerlei dingen aanbieden van massage, benen harsen, fruit, gebakken intkvis tot souvenirs.

Na een paar dagen strand en lekker boeken lezen in Sihanoukville, gaan we per taxi weer terug naar Phnom Pen. In Phnom Pen nemen we boot over een tak van de Mekong rivier terug naar Vietnam.
Zodra we de grens over zijn gevaren, neemt de bedrijvigheid aan langs de kant van de rivier toe. In Chau Doc hebben we nog geen hotel, maar de gids op de boot weet wel iets leuks. Bij aankomst worden we hier per fietstaxi naar toe gebracht. Het pension blijkt zeer eenvoudig te zijn, met plastic lakens op de bedden, niet helemaal wat we hadden gehoopt. Maar het is te laat nog ergens anders naar toe te gaan, dus doen we het er mee...

Sinterklaas

Via skype belt Sinterklaas de kinderen die zich hebben verzameld bij de Residentie en laat weten dat hij wat later zal komen daar hij Zielepiet kwijt is. We zien "live" op een groot video scherm hoe hij in een zwanenboot stapt op het Chuc Bac Lake en verdwaalt met de fietstaxi. Gelukkig komt alles goed en komt hij toch nog aan op de residentie op de motor met piet achterop!!

Als altijd, staat Noa vol zelfvertrouwen bij Sinterklaas. Annique daarentegen is ook dit jaar weer een beetje nerveus. Ze vindt die baard van Sinterklaas maar niks (en geef haar eens ongelijk) en ook is ze bang voor die veel te zwarte pieten (wat best opmerkelijk is als je weet dat ze heel haar hele leven jn Senegal woonde). Maar, zegt ze, `e zijn veel zwarter dan onze Sophie en Daniel uit Senegal en dus eng. Dat Sinterklaas snoep en cadeaus uitdeelt maakt voor haar op het moment dat ze voor hem staat even geen indruk. En Thomas? Ja die vindt het ook wel een beetje spannend, maar niet meer dan een beetje. Hij laat Sinterklaas zelfs even zien wat dat nu is taekwondo!

En wij, wij zijn stiekem wel een beetje blij dat die oude man weer vetrokken is naar Spanje, want al die opwinding in huis is leuk, maar moet ook weer niet te lang duren.

De promotie van PERMETA

Voor de promotie van Meta en Per vlieg ik samen met Noa voor een weekje terug naar Nederland. Noa leeft al weken naar de trip toe en schrijft pagina's vol in één van haar vele dagboeken wat ze allemaal hoopt te gaan doen. Ik vind het bijzonder om dit samen met Noa te doen. In werkelijkheid zal ik haar als we eenmaal in Nederland zijn niet veel zien. Het wordt een gezellige volle week met als hoogtepunt de promotie van Meta en Per (http://www.permeta.nl/) in Delft. Trots op mijn "kleine" zus!

Noa geniet van het weerzien van haar nicht Kajsa waarmee ze meegaat naar school en het logeren bij haar Opa's en Oma's waar ze verschrikkelijk door wordt verwend.

We sluiten de feestelijkheden af in Sloten waar Meta en Per voor ruim tachtig mensen heerlijk eten hebben laten verzorgen. Bijzonder dat ik dit heb mee kunnen maken!

Annique 5 jaar!

Samen met Annique bak ik een taart! Dit jaar, een kasteel dit jaar versiert met parasolletjes. Voor de grote dag, nemen we met Annique het draaiboek grondig door. Het voordeel van een dochter die hierom vraagt is dat je zelf ook op de dag zelf precies weet wat er allemaal moet gebeuren.

We hebben dit geen thema voor haar verjaardag, maar gewoon wat spelletjes die we van internet haalden of die we al eens eerder deden op Noa's verjaardag. Altijd leuk is het spel wie het snel een fles water kan vullen. Gelukkig was het prima weer en konden we het buiten doen. Het spel waarbij de kinderen om de beurt moesten raden welk snoepje de heks had betoverd, door te proeven (!), was het grootste succes.

Annique geniet volop van alle aandacht en voor ons is het leuk de meisjes beter te leren kennen met wie ze in de klas zit.

Na afloop, drinken we nog gezellig een glaasje wijn met de enkele ouder die daar tijd voor heeft.... In Hanoi, hebben de meeste ouders een druk en hectisch (sociaal) leven!

r

Dokter mot en dokter Hai

Halloween is elk jaar een groot feest in de "expat" community van To Ngoc Van, de wijk waar wij ook wonen. De wijk, met zijn vele smalle en donkere steegjes en hoge huizen leent zich uitstekend voor dit griezelfeest.

Dit jaar was ik er redelijk druk mee daar ik mij door Elena had laten strikken om mee te helpen en daar zij veel op reis was, kwam er veel werk bij mij terecht. Ik maakte de kaart en een plattegrond waarop alle huizen die meedoen zijn afgebeeld. Vlak voor de grote dag, bleven de mails binnenstromen met de vraag van mensen die ook nog zo ontzettend graag mee wilde doen.

De act van  Paul en Heiman als dokter Mot (één) en dokter Hai (twee) was denk ik wel een van de topacts. De kinderen moesten alleen, zonder ouders binnenkomen, en eenmaal in onze tuin kregen ze een injectie (appelsap) voordat ze snoep mochten pakken. En dat met gehuil van een baby op de achtergrond, echt lekker "scary".