Sinterklaas in Lusaka

Onze eerste Sinterklaas in Lusaka. In echte safari jeep komt hij aan, hij blijkt een korte safari trip aan zijn verblijf in Zambia geplakt te hebbenEr wordt voor de Sint gezongen en gedanst. Dan dreigt er nog van alles mis te gaan: tijdens de safari is Piet in slaap gevallen en toen hij wakker werd bleken alle cadeautjes verdwenen. Gelukkig worden ze terug gevonden en eindigt een gezellige middag met de heerlijkste lekkernijen met blije gezichten.

Vol spanning wachtend op ..

Sinterklaas die terug komt van safari

Groep 3-4-5 met Sint heeft een hele lange mooie witte baard

Groep 6-7-8 dansen de Pieten macarena

Dit jaar hebben we voor het eerst "en famille" loodjes getrokken wat een groot succes blijkt. De afgelopen twee jaren vierden we het samen met de familie Wertheim en Collet en dit inspireerde ons om deze traditie voort te zetten. Alleen al de voorpret van het samen knutselen en maken van gedichten!

Kameleon

Gevonden in eigen tuin

Annique's detective feestje

Wat te doen op Annique's verjaardag? Een privé filmvoorstelling in de bioscoop (dat blijkt hier te kunnen), een heksenfeestje (het is tenslotte bijna Halloween), een kookfeest.

Uiteindelijk komt Annique zelf met het idee er een detective feestje van te maken. Direct wat rondgestruind op internet, en ja hier zouden we mee uit de voeten kunnen. 

Nu we een thema hadden, kwam de volgende delicate kwestie. Wie nodigen we wel uit en wie niet. De schoolgids legt uit dat we de hele klas uit dienen te nodigen als we de  uitnodiging op school willen uitdelen. De hele klas lijkt ons wat heftig, dus komen we tot het compromis dat we alle meisjes zullen uitnodigen. Op zich niks voor Annique die graag met de jongens speelt. Maar zo gezegd zo gedaan. Alleen de meisjes worden uitgenodigd. Paul en Noa bereiden een mooie speurtocht voor. Ik maak de uitnodiging en bedenk wat spelletjes. 

Samen met Opa en Oma zorgen we dat de laatste dozen ofwel worden leeg gehaald dan wel ergens uit het zicht worden gestald. Gelukkig zijn alle slingers inmiddels weer tevoorschijn gekomen evenals de lampionnen die ik voor ons afscheidsfeest kocht. De tuin ziet er prachtig uit en dan is het met spanning wachten op de gasten.

Een van de andere Nederlandse moeders belt om te checken hoe laat het feestje ook alweer is en waarschuwt ons dat we hele familie's kunnen verwachten daar we niet op de uitnodiging zette dat het een 'drop-off' feestje is. Lichte paniek met name bij de kinderen, die niet willen dat al die zusjes en broertjes ook komen. Gelukkig blijkt het allemaal een storm in een glas water en blijkt slechts een broertje met zijn oppas gedumpt te worden. Zelfs als de oppas een tijdje verdwenen lijkt, hebben we van hem geen last. 

Noa's trailer, de spionnen kaarten, de spelletjes en de speurtocht vallen allemaal goed in de smaak. Bij de fitheidstest waarbij over bamboe gesprongen moet worden, dreigen de splinters wat roet in het eten te gooien. Maar gelukkig blijken de kinderen hier stoer genoeg en met wat pleisters hier en daar, beginnen ze vol enthousiasme aan de speurtocht.  

De taart blijkt een groot succes. Bijna iedereen wil twee stukjes en daar op het moment van de taart ook de eerste ouders met de beruchte broertjes en zusjes binnen komen druppelen, is alles voor we het weten op!

Een geslaagd feestje waar Annique volop van heeft kunnen genieten.

Een wetenschapper in de dop

Noa krijgt bij het vak "science" de opdracht een model te bouwen en een presentatie te maken over hoe water verandert in ijs en waarom water dan uitzet. Ze steekt veel energie in de presentatie van haar resultaten en krijgt bij het bouwen van haar model hulp van haar Opa.

Dr. Livingstone I presume

Op naar Livingstone, een naam die ons als geograaf natuurlijk wel wat zegt. Toch moesten we de boeken er wel even op na slaan om na te lezen wanneer David Livingstone precies leefde en waar Henry Stanley deze beroemde woorden "Dr. Livingstone I presume" sprak (see Stanley Finds Livingstone, 1871). 

De reis erheen voert ons langs traditionele dorpen waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan. We kamperen halverwege en slapen voor het eerst in onze nieuwe tweedehands tent. Zo veilig bij de boer bevalt dat prima. Of we dit ooit ook gaan doen in wildparken met echte levende dieren moeten we nog zien...

BBQ-en bij de boer

In Livingstone blijken we een prima lodge te hebben gevonden (Bushfront) waar naast een groep Belgen, die een spectaculaire reis maakten langs allerlei wildparken in Namibië en Zambia en hier hun laatste nacht verblijven, de enige gasten zijn. Het bezoek aan de beroemde watervallen blijkt bijzonder, maar niet door het water. Zoals een lokale "gids" het mooi weet te brengen is er momenteel alleen "dry water". Het lopen over de brug van Zambia naar Zimbabwe is door de hoeveelheid passerende zware vrachtwagens indrukwekkend en best angstig. Bij het bungyjumpen is het heel rustig (niet zo gek als je weet dat een paar maanden geleden het touw brak en het meisje dat sprong in het water terecht kwam; een wonder dat ze dat overleefde). 's Avonds maakten we een prachtig boottocht over de Zambezi rivier. Blijkt opeens dat Annique over de Titanic op school aan het leren is en in eerste instantie wil ze niet mee. Ook Thomas maakt zich wat zorgen over de krokodillen, olifanten en nijlpaarden in het water en of die de boot niet kunnen omduwen. Maar als ze de boot zien, zijn ze gerustgesteld en het kijken naar die wilde dieren op veilige afstand vinden ze geweldig.

Op de brug tussen Zambia en Zimbabwe, zogenaamd "Niemandsland" over de Zambezi rivier

Cruise op de Zambezi rivier aan het einde van de dag met olifanten, nijlpaarden en krokodillen

Dagtrip naar Chaminuka Lodge

Naast hard werken, dozen uitpakken, gordijnrails ophangen en gordijnen omzomen, moest er natuurlijk ook nog wel iets leuks gedaan worden. Na wat navraag gedaan te hebben besloten we een bezoek te brengen aan de "Elephant orphanage". Maar bij de afslag stond op het bord dat de lodge waar dit olifanten weeshuis volgens de gids bij hoorde gesloten was en dus waagde we het er niet op voor niks een flink stuk hobbelige piste te rijden en maakten we rechtsomkeert en reden naar Chaminuka, een tip van een Paul zijn collega's. Het bleek een mooie lodge die op ongeveer een half uur rijden van Lusaka ligt. Na een heerlijke lunch en een snelle duik in hun zwembad, maakten we een tocht door het park ("game viewing" wordt dat hier genoemd). Ik zal de reisgids erbij moeten pakken om alle dieren die we zagen te benoemen. Op grote afstand zagen we een leeuw en volgens de gids ook een gevlekte hyena, maar die zagen wij toch echt niet tussen al die struiken. Maar laten we maar geloven dat hij er was. Deze dieren zaten trouwens wel achter een hek. Het meest indrukwekkend waren de giraffen waar we naar toe konden lopen! 

Zonder verrekijker is het moeilijk die gevlekte hyena te zien (volgens de gids ergens in de bosjes links) 

Perfecte timing!

Vier maanden nadate we Vietnam hebben verlaten arriveert op maandag 15 Oktober onze container! Het achteruit naar binnen rijden van de vrachtwagen blijkt nog een hele toer. Petje af voor de chauffeur! In redelijk rap tempo worden er 149 items/dozen ons huis in gedragen. Op dinsdag avond hebben we al heel wat grote spullen op zijn plaats als Paul vertrek naar het vliegveld om mijn ouders op te halen. Hun planning blijkt perfect, ze komen precies op tijd aan om te helpen met het uitpakken van de rest van de dozen, schildererijen op te hangen en de meegenomen gordijnen op te hangen en op maat te maken.