Nog twee nachtjes slapen

Nog twee nachtjes slapen en dan gaan we naar Nederland. De kinderen tellen al een paar dagen de nachtjes en verheugen zich ontzettend op Nederland. Annique denkt daar iedereen uit Hanoi, die ook naar Nederland gaat, te zien. Noa verheugt zich op haar kampeerweekend met haar favoriete oom en tante en haar nichtjes. Thomas doet stoer mee, maar kan zich er helemaal geen beelden bij vormen denk ik.

Even ontsnappen aan de hitte en aan de drukte van de stad. De koffers moeten nog gepakt, iets waar ik morgen maar eens aan ga beginnen. Vooral niet teveel meenemen, de ervaring leert dat we altijd veel kopen en het altijd passen en meten is op de terugweg.

Bruiloft Hân, onze hulp

Afgelopen zaterdag trouwde onze hulp Hân. Om half elf werden we verwacht in een restaurant in de botanische tuin. Om half twaalf zaten we in een zaal vol vietnamezen aan de lunch. De kinderen, die veel te weinig geslapen hadden hingen meer dan ze zaten. Nu kunnen zij ook niet echt enthousiast worden van vietnamees eten. Ons smaakte het wel prima. Fijn is dat het allemaal heel vlot gaat hier, geen speeches, geen verschillende gangen. De tafel wordt gewoon vol gezet met alles wat er is en als je klaar bent ga je ook weer naar huis.

Thuis iedereen (zeer tegen hun zin) in bed gelegd. Maar ondanks wat protesten heeft iedereen toch even geslapen. 's Middags waren we bij Hân thuis uitgenodigd. Met een kopje thee wachten we op de bruidegom en zijn familie die Hân thuis kwamen halen. Annique en Noa vonden het opmaken van Hân wel interessant. Na aankomst van de bruidegom, trokken de familie's zich heel even terug. Hân kreeg een prachtige gouden ketting en armband overhandigd van haar moeder en er werden allerlei foto's gemaakt. Daarna vertrokken ze naar zijn huis.

Daar zijn wij er tussen uitgeglipt omdat de kinderen een feest hadden. Paul is 's avonds ons kado nog gaan brengen. Om zeven uur bleek hij al te laat voor het eten. De bruidegom, een vietnamees die in Tjechië werkt, ontdekte tot zijn vreugde dat hij met Paul duits kon spreken. En nu maar afwachten hoe lang Hân nog bij ons blijft.....

Verjaardagsfeestje Noa

Afeglopen vrijdag vierde Noa haar verjaardag met 5 meisjes van school en twee vriendinnen van de nederlandse school. Ingredienten: zwemmen. cupcakes versieren, een quiz, pizza, film en sleep-over.

Een ergernis minder: zwembadpomp gemaakt

Bij het rijtje ergernissen stond lange tijd ons niet functionerende zwembad. Al heel wat maanden geleden betaalden we mee aan het installeren van een hek en het plaatsen van een pomp. Maar de pomp die geïnstalleerd bleek niet goed te werken. Om het zwembad te kunnen zuigen, moest het eerst geleegd worden. Na heel wat bellen en mailen met de dochter van de huisbaas, hebben we nu een nieuwe pomp en kunnen we zwemmen in ons eigen zwembad. Het zwembad is dan wel heeeeel erg klein, maar toch we kunnen er in zwemmen. Dit weekend dook Paul er voor het eerst in, een beetje geholpen door zijn drie schatjes. De temperatuur in Hanoi is er ook naar. Vandaag was het echt bloedheet en dan ook nog heel vochtig. Ik had mijn fiets in de zon laten staan en kon NIET op het zadel zitten en moest er een handdoek opleggen.

Sports and fun day at Rainbowschool

Kraambezoek

Afgelopen weekend gingen we op kraambezoek bij Angela Mai. Een schattig meisje dat zich voorbeeldig gedroeg tijdens ons bezoek. Zelf tijdens en na het bad huilde ze niet. Misschien door de kruiden in het bad? Of door de geheime gave van de schoonmoeder die haar kleindochter in bad deed... Of gewoon karakter...

Dankzij dit bezoek heb ik weer wat interessante dingen geleerd over Vietnam:

- Na de bevalling moet de moeder 7 eieren eten als ze bevallen is van een meisje en 9 als het een jongen is;

- Normaal gesproken woont het gezin bij de schoonouders en de schoonmoeder speelt een belangrijke rol bij de verzorging van de baby. In dit geval woont de moeder nu bij het gezin;

- De moeder mag zich na de bevalling een maand niet wassen;

En zo zullen er nog wel veel meer tradities bestaan waar wij nog geen weet van hebben.

Naar het Noorden

Samen met vrienden gingen we een paar vrije dagen naar het Noorden. Toen we erachter kwamen dat Paul met zijn Nederlandse rijbewijs hier niet mag rijden, besloten we een bus te huren - we waren tenslotte met 4 volwassenen en 5 kinderen. Dit leek ons bovendien gezelliger, en dat was ook zo. We vertrokken woensdagavond na het eten en misten daardoor helaas wel de koninginnedagreceptie. Het was druk op de weg - iedereen wilde graag naar familie in de provincie in deze vrije dagen periode - dus we deden er lang over om de stad uit te komen. We sliepen in een prima hotel in Tuyen Quang en reden de volgende ochtend door naar PanHou village, ons verblijf in de heuvels van de provincie Ha Giang (bij de grens met China). Een prachtig gebied waar veel mensen wonen van de Dao ethnische groep die zich nog hullen in traditionele kledij en waarvan de oudere vrouwen gitzwarte monden en tanden hebben van het eten van betelnoten. De manager van het hotel - een groepje bungalows in de vallei - is een Fransman en we konden dus ons Frans weer even opfrissen. Fris was het overigens ook buiten, en het regende stevig. Bij aankomst bleek dat Lieke de tas met fotocamera en portemonnee onderweg in een koffieshop had laten staan. De chauffeur van de bus was al naar huis om te slapen dus toen is Paul achterop een brommer teruggegaan. Een flinke tocht van 2 uur heen en 2 uur terug - de terugweg in dichte mist, in het donker en in de regen bijna stapvoets over de bergwegen. Gelukkig werd de tas teruggevonden! De volgende dag regende het nog steeds maar besloten we toch met een gids een wandeltocht te maken. Daar kregen we geen spijt van. Een prachtige tocht door de heuvels, over modderige en glibberige paden, lunchend bij een Dao familie op de heuvel, afdalend door de rijstvelden, en de modder afwassend bij aankomst in de rivier. Bijna de hele dag onderweg. De kinderen stimuleerden elkaar en vonden genoeg afleiding om het vol te houden - Thomas bij Paul op de rug en soms lopend. De volgende ochtend maakten we nog een korte tocht zonder gids - met veel klauterwerk omdat we de paden niet goed konden vinden. Gelukkig was het inmiddels droog. Aan het eind van de middag reden we weer terug naar Tuyen Quang en de volgende ochtend - na koffie en de onvermijdelijke noodle soup - weer terug naar Ha Noi.