vrijdag 25 april 2008

Thomas twee jaar oud!




Vandaag vierden we Thomas zijn tweede verjaardag met zijn playgroup! Na happy birthday en joyeux anniversaire gezongen te hebben, zongen we uiteraard ook nog het lang zal hij leven. Alleen waren we vergeten dit met Thomas te oefenen, dus bij de hiep hiep hoera keek hij vrolijk rond, maar wist niet dat hij in de Nederlandse traditie geacht wordt zijn handen in de lucht te steken. Ja, ja er komt heel wat bij kijken bij het opvoeden van kinderen in het buitenland. Het uitblazen van de kaarsjes daarentegen ging perfect. De taart stond nog niet op tafel of ze waren uit. De kinderen smulden van mijn zelfgebakken chocoladetaart.

Vuilnis

Autombalit (Vuilniswagen in wolof)
In verband met ons vertrek in Juni, hebben we vandaag een eerste lading oude rommel uit de garage bij het vuilnis gezet. Hieraan is een heel selectieproces vooraf gegaan. Eerst beoordeelden wij of we er echt niks meer wilden/konden gebruiken, vervolgens onze hulpen en bewaker, en vanochtend tenslotte werd er nog het een en ander door de vuilnismannen uitgehaald. Toch bleef er nog best wat over wat de vuilniswagen inging. Helaas, want dit is inmiddels waarschijnlijk net buiten Dakar op een grote hoop gestort. Vuilnis is echt een groot probleem, zeker in Senegal. Buiten alle steden, redelijk dicht langs de weg ligt afval. In de struiken en bomen hangen de zwarte plastic zakjes waar de boodschappen in gehaald worden.

dinsdag 8 april 2008

Playgroup met Tina!


Thomas gaat nog niet naar school, maar omdat zijn beide zussen wel elke dag naar school gaan, begon hij zich wat te vervelen. Tina biedt uitkomst. Zij organiseert voor kinderen van zijn leeftijd een playgroep. Ongeveer acht kinderen, uit Chili, Argentinië, Frankrijk, Spanje en Japan, komen elke ochtend bij elkaar in het huis van één van de kinderen. Deze week is de playgroup dus bij ons thuis. Tina leert ze liedjes, doet spelletjes met ze en verder is er veel tijd om lekker te spelen.

Daar het Paasvakantie, is deze week volle bak omdat broertjes en zusjes ook mee worden gestuurd zodat Mama lekker wat anders kan gaan doen. Noa blijf ter ook speciaal voor thuis. Zij vindt het fantastisch om Tina, de playgroup leidster, te helpen. Thomas daarentegen vindt het moeilijk om niet telkens naar Sophie of Suzanne te gaan (daarom staat hij ook niet op de foto). Wat dat betreft is het voor hem beter als de playgroup ergens anders is.

maandag 7 april 2008

Weekend "Petit Côte"

Met Marc en Mara op het strand in Saly!

Dit gunnen we onszelf niet vaak, een nachtje naar Saly. Samen met een klasgenootje van Noa, haar moeder en broertje ga ik dit weekend (Paul is in Nederland voor een sollicitatie gesprek) naar een luxe resort (hotel l'Espadon) in Saly aan de kust.  Prachtig ingerichte kamers met alle voorzieningen. Ook het eten en met name het ontbijt waren bijzonder goed. Verse jus, lekkere croissantjes, goede koffie. Dat zijn wij niet gewend. Meestal verblijven we in iets minder luxe oorden.
Als Mindy, Marc en Mara naar huis gaan, gaan wij met Paul die inmiddels is aangekomen naar Pierre de Lisse, een ander hotel vlakbij Toubab Diallaw. Daar bleken ook Tanja, Jelmer, Evelien, Valérie en Flynn (andere Nederlanders) te zijn met wie we zondag hebben gegeten bij "L'Escale", een heel bijzonder restaurant gerund door een oud Frans echtpaar die hier al hun hele leven wonen. Ook Erik was van de partij. Dit keer stonden er visspiesjes en inktvis met rijst op het menu. Als toetjes een zelfgebakken taart en zelfgemaakt ijs. Het gaat er altijd wat rommelig aan toe, de eigenaren nemen soms ook gewoon plaats aan tafel om wat te kletsen, het eten wordt zo nu en dan met de hand op de borden gelegd, maar het is allemaal heerlijk spontaan. Meneer bespreekt altijd apart met de kinderen wat ze willen eten, meestal kip en friet, en gaat daarvoor rustig aan de kindertafel zitten. Voor de volwassenen is er ook geen kaart en er wordt geproefd wat er in de keuken is. We aten er al 'ns wild zwijn.

maandag 31 maart 2008

Op kampelen door de woestijn van Lompoul

Noa gaat met Paul en haar klasgenootjes en ouders naar Lompoul. De trip is georganiseerd door Origin Africa op initiatief van een moeder in Noa's klas. De groep vertrekt met een grote woestijntruck gevolgd door een aantal  4x4s om twaalf uur uit Dakar. Via Kayar, en daarna over het strand rijden ze richting het noorden. Om een uur of vijf komen ze aan in het Bedouin kamp in de duinen van Lompoul. Voor de kinderen is de woestijn een grote zandbank waar ze tot het donker wordt in  spelen. Voor de ouders is het dan tijd voor happy hour bij zonsondergang, geroosterd schaap met rijst (mechoui), en een traditionele dansshow met kampvuur. Ze slapen in Berber tenten op comfortabele matrassen: Noa slaapt samen met haar vriendin Kazuri in een aparte tent. Na het ontbijt is het tijd voor een rit op een kameel. "Dat vond ik een beetje eng en ben snel weer afgestapt!" schrijft Noa. "Ik vond het super leuk!"

donderdag 27 maart 2008

Pasen


Het is vakantie. Af en toe heb ik het idee dat de kinderen altijd vakantie hebben. Dan is het altijd weer de vraag, hoe vermaak ik ze. Gelukkig is er een Amerikaanse Club die deze vakantie leuke activiteiten aanbied. En misschien nog wel belangrijker, dit is weer de meeste kinderen naar toe gaan dus een prima plek om je klasgenootjes weer te treffen. Noa gaat er dan ook met veel plezier naar toe en speelt hier met Oliver en Estefania (klasgenoten)

Op het programma staat veel sport, maar ook lezen, knutselen en natuurlijk veel zwemmen.

dinsdag 25 maart 2008

Varen over de Senegal rivier op de “Bou el Mogdad”


Deze trip wil ik al heel lang maken en nu komt het er eindelijk van. Drie nachten op de boot “Le Bou el Mogdad” varen over de Senegal rivier. Samen met Akiko vertrek ik maandag rond een uur of acht. Stoffig en gaar komen we om vier uur aan in Richard Toll. We kunnen nog net mee met de dagexcursie: een bezoek aan de suikerfabriek en de suikerplantage's. Interessant. 

De volgende ochtend bezoeken we in Richard Toll een oud vervallen kasteel dat stamt uit de tijd dat de fransen Senegal bestuurden. Terug op de “Bou el Mogdad” installeren we ons met een boek op het bovendek om te genieten van het uitzicht en de wind (die steeds warmer wordt) terwijl we richting het noorden varen.

In Dagana gaan we aan land om wat oude koloniale huizen en een basisschool te bezoeken. Het diner op de boot 's avonds geeft ons de kans onze medereizigers wat beter te leren kennen.

De volgende dag bezoeken we een "campement" van peul en zien we hoe de geiten en koeien worden gemolken. Het valt me op hoe groen het is. Ondanks het verzoek van de reisleidster, geen snoep (slecht voor de tanden) en geld (slecht voor arbeidsethos) uit te delen, kunnen een aantal leden van de groep het niet laten. Het is ook waarschijnlijk moeilijk je als “rijke” westerling niks aan te trekken van de “armoede” die je ziet. Maar aan wie geef je wel en aan wie niet? En wat zullen de gevolgen zijn voor de toekomstige bezoekers. Nu al worden we door alle kinderen gevraagd geld te geven, of onze pet, horloge, of lege waterfles. In Thiaraye staat wederom het bezoek aan twee dorpen op het programma. In het eerste dorp blijken de mannen massaal op bedevaart naar Tivaoune. In het tweede dorp, aan Mauretaanse kant van de rivier, zijn wel veel mannen. Iedereen is even prachtig aangekleed. Wij eten die avond geroosterd schaap met couscous (méchoui) aan de oever van de rivier de Senegal. De avond wordt afgesloten met getrommel en dans.

Onze laatste nacht op de boot slapen we zeer slecht, omdat we dicht bij een kleine dorpsmoskee blijken te liggen. In de moskee wordt de hele nacht gezongen om de geboorte van de profeet Mohammed te vieren. Het voordeel is dat het niet moeilijk is om vroeg op te staan, wakker zijn we toch. Om half zeven zijn we onderweg richting Saint Louis. Daar alle pelgrims, in luxe bussen, of in oude busjes, op zelfs op het dak van deze bussen of vrachtwagens, in de loop van de ochtend alweer richting huis aan het gaan zijn, komen we voor Thies al in de file terecht en doen we verschrikkelijk lang over de terug reis.

Thuisgekomen, blijkt niemand thuis. Paul en de kinderen liggen heerlijk in het zwembad bij de Amerikaanse Club en gelijk hebben ze met dit weer!